PUTOVANJA

STARI GRADOVI

KOTOR

Kotor je stari grad u Bokokotorskom zalivu. Ima oko 13000, a opština Kotor 23000 stanovnika. Stara mediteranska kotorska luka, okružena impresivnim gradskim zidinama, je vrlo dobro sačuvana i pod zaštitom je UNESKO-a, kao svjetska kulturna baština. Između 1420-1797 Kotor je sa okolinom pripadao Veneciji pa je venecijanski uticaj ostavio trag na gradskoj arhitekturi. Posljednjih godina sve je veći broj turista koje privlače kako prirodna ljepota Boke Kotorske tako i sam stari kotorski grad.

Poslednjih godina sve je veći broj turista koje privlače kako prirodna lepota Boke Kotorske tako i sam stari kotorski grad.

Kotor je prvi put bio naseljen u vrijeme antičkog Rima, kada je bio poznat kao Acruvium i bio deo rimske provincije Dalmacije. Ascrivium ili Ascruvium prvi put se pominje 168. pne.

HERCEG NOVI

Herceg Novi je primorski grad u Crnoj Gori koji se nalazi na ulazu u Bokokotorski zaliv i u podnožju planine Orjen. To je administrativni centar Opštine Herceg Novi sa oko 33.000 stanovnika. Herceg Novi je bio poznat kao Castelnuovo. Herceg Novi ima burnu prošlost, uprkos tome što je jedno od najmlađih naselja na Jadranu. Istorija različitih zanimanja je stvorila spoj različitih i slikovitih arhitektonskih stilova u gradu.

Najpoznatije turističke atrakcije u Herceg Novom su tvrđava Forte Mare, koju je podigao bosanski kralj Tvrtko I 1382. godine, Sat kula i Kanli-kula koju su podigli Turci, pravoslavna crkva Svetog Arhangela Mihaila na centralnom Trgu Belavista, i mnogi drugi vjerski, kulturni i istorijski objekti.

Morska obala grada je poznata po šetalištu dugačkom 7 km. Ova fantastična obalna staza u svako doba godine pruža poseban užitak šetačima. Sa šetališta se može sići na mnogobrojne manje ili veće plaže razastrte duž čitave novske rivijere.

CETINJE

Cetinje je istorijska i sadašnja prestonica Crne Gore (glavni grad Crne Gore je Podgorica). Grad je smješten u istoimenom kraškom polju koje se nalazi u južnom dijelu republike, podno planine Lovćen, na prosječnoj nadmorskoj visini od 670 m. Grad broji 15.353 (opština 18.742) stanovnika (popis iz 2003).

Zbog svoje autentične arhitekture i velikog broja istorijskih građevina, relikvija, manastira, crkvi i muzeja, ovaj grad je dobio naziv „grad-muzej“.

Ravnica u kojoj se nalazilo manje naselje (selo) Cetinje, zvala se krajem XIV vijeka Cetinjsko polje: po rijeci Cetini, koja je tekla poljem do kraja XVII vijeka. Naselje se u istorijskim izvorima prvi put pominje 1440. godine, a oko 1450. godine, na Cetinju je podignuta crkva, poznata pod imenom Vlaška crkva. Nastanak današnjeg Cetinja veže se 15. vijek i vladara Zete Ivana Crnojevića. Naime, izgubivši od Turaka dotadašnju prestonicu Žabljak, Ivan Crnojević je odlučio da premjesti svoje sjedište u nepristupačnije krajeve - u kraško polje podno Lovćena, sagradivši 1482. godine dvor, a potom i manastir Svete Bogorodice, u koji je kasnije premjestio sjedište Zetske mitropolije. Neprestane borbe protiv Turaka dovode do dvovjekovne stagnacije u razvoju Cetinja. Ponovni razvoj počinje tek krajem 17. vijeka dolaskom dinastije Petrović na vlast u Crnoj Gori, a veća urbanizacija i značajniji napredak slijedi sa dolaskom Petra II Petrovića Njegoša na vlast. Za vrijeme njegove vladavine izgrađena je i čuvena Biljarda.

Na mjestu na kome se, moguće, nalazio dvor Ivana Crnojevića, vladika Danilo je 1701. godine podigao Cetinjski manastir. NJegoševa rezidencija poznata kao Biljarda, nalazi se u istorijskom jezgru Cetinja u neposrednoj blizini Cetinjskog manastira. Izgrađena je 1838. godine.

Cetinje se dalje arhitektonski i urbano-populacijski razvijalo proporcionalno razvoju crnogorske državotvornosti, tj. uporedo sa proglašenjem Knjaževine Crne Gore (1852. godine pod knjazom Danilom I Petrovićem), te priznanjem samostalnosti (1878. na Berlinskom kongresu) i, konačno, Kraljevine Crne Gore (1910. za vrijeme vladavine kralja Nikole I Petrovića).